Ο Τόνιο Κρέγκερ, η νουβέλα του Τόµας Μαν που πρωτοκυκλοφόρησε στα γερµανικά το 1903, αποτελεί µια λεπταίσθητη διερεύνηση της µοίρας του καλλιτέχνη· µιας ύπαρξης διχασµένης ανάµεσα στο κάλεσµα της τέχνης και την απλή ζωτικότητα της καθηµερινότητας. Ο νεαρός Τόνιο αντιλαµβάνεται από πολύ νωρίς πως ανήκει σε έναν κόσµο παράλληλο, κάπως πιο σκοτεινό και πιο ευαίσθητο από τον περίγυρό του. Μεγαλώνοντας, το ταλέντο του ανθίζει και τον οδηγεί στη συγγραφή – µα η αίσθηση ξενότητας δεν τον εγκαταλείπει. Αντιθέτως, γίνεται ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η ύπαρξή του. Ο Τόνιο συνεχίζει να παλεύει µε το παλιό, αµείλικτο δίληµµα: τη ρήξη ανάµεσα στη ζωή και την τέχνη, ανάµεσα στη ζεστή ανθρώπινη ευτυχία και στην αυστηρή πειθαρχία που απαιτεί η δηµιουργία.
Θέµατα σαν κι αυτά συνοδεύουν τον Μαν σε ολόκληρη τη συγγραφική του πορεία· κι έτσι, ο Τόνιο Κρέγκερ δεν είναι µόνο ένας λογοτεχνικός ήρωας, αλλά σχεδόν ένα είδωλο του ίδιου του δηµιουργού του, ένας καθρέφτης της δικής του διχασµένης ψυχής.
Είδος: Κλασική Λογοτεχνία / Νουβέλα
Ατμόσφαιρα: Μια μελαγχολική και εσωτερική αναζήτηση για τη θέση του καλλιτέχνη μέσα στον κόσμο.
Στο βιβλίο θα συναντήσεις:
Τη σύγκρουση ανάμεσα στην καλλιτεχνική φύση και την ανάγκη για μια "κανονική" ζωή.
Την αναζήτηση της ταυτότητας μέσα από την επιστροφή στις ρίζες.
Το αίσθημα της μοναξιάς και της αποξένωσης από τον κοινωνικό περίγυρο.
Γιατί το αγαπήσαμε:
Είναι ένα από τα πιο αυτοβιογραφικά και τρυφερά έργα του Τόμας Μαν.
Περιγράφει με μοναδικό τρόπο το πώς είναι να νιώθεις "ξένος" ακόμα και ανάμεσα σε ανθρώπους που αγαπάς.
Η γραφή του καταφέρνει να κάνει την εσωτερική αγωνία του ήρωα να μοιάζει απόλυτα οικεία σε κάθε αναγνώστη.
Το βιβλίο αυτό είναι για σένα αν...
Σου αρέσουν οι ιστορίες που εμβαθύνουν στην ψυχολογία του ήρωα και αναζητάς μια κλασική ανάγνωση που προβληματίζει για τη σχέση τέχνης και πραγματικότητας.
Διάβασε ένα απόσπασμα:
«Η καρδιά του ζούσε· και τι γινόταν μέσα της; Ήταν πόνος, πόνος και λαχτάρα, και μια μελαγχολική ζήλια, και ένα μικρό κομματάκι περιφρόνηση, και μια ολόκληρη, καθαρή, άδολη ευτυχία.
Κι ο Τόνιο Κρέγκερ καθόταν επί μιαν ώρα πάνω στο στενό παγκάκι, στο σκοτάδι. "Χανς Χάνσεν και Ίνγκεμποργκ Χολμ", έλεγε μέσα του. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ένιωθε τούτο το σφίξιμο, αυτή την πικρή και γλυκιά διχόνοια των αισθημάτων.
Όμως τώρα ήταν κάτι παραπάνω· ήταν μια συνειδητή οδύνη, μια γνώση που τον έκαιγε. Γιατί τώρα ήξερε πως ο κόσμος είναι γεμάτος από τέτοιους ανθρώπους, κι ότι η δική του μοίρα ήταν να στέκεται πάντα απέξω, να τους κοιτάζει μέσα από το τζάμι και να μην μπορεί ποτέ να γίνει ένας από αυτούς.»
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:
Ο Τόμας Μαν (1875-1955) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Γερμανούς συγγραφείς και κορυφαία προσωπικότητα των γραμμάτων του 20ού αιώνα. Το 1929 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, κυρίως για το μνημειώδες έργο του "Οι Μπούντενμπροκ". Κατά τη διάρκεια της ζωής του, εναντιώθηκε σθεναρά στον ναζισμό, γεγονός που τον οδήγησε στην εξορία, αρχικά στην Ελβετία και αργότερα στις ΗΠΑ. Στο έργο του, που περιλαμβάνει αριστουργήματα όπως το "Μαγικό Βουνό" και ο "Θάνατος στη Βενετία", κυριαρχεί η ανάλυση της αστικής τάξης και η σχέση του καλλιτέχνη με την κοινωνία.
